Trening w upale, gdy zmiana już Cię ugotowała

Gdy ludzie piszą o treningu latem, mają na myśli siłownię. Pij, unikaj najgorętszej pory dnia, może trochę zbij intensywność. Dobre rady, w swoim zakresie. Ale zupełnie mijają się z tym, jak wygląda lato, gdy pracujesz fizycznie, bo dla mnie siłownia to drugi upał dnia, nie pierwszy.

Zanim dotrę na trening, mam już za sobą całą zmianę pracy w upale. To zmienia wszystko w tym, jak idzie sesja — i to jest ta część, o której nikt nie pisze.

Nasz sklep chyba chodzi gorąco — goręcej niż inne, w których bywałem. Wchodzisz z trzydziestu stopni na dworze i przez moment wydaje się chłodniej, ale gdy zaczynasz ostro pracować, ta iluzja szybko znika. To nie tylko temperatura, to że jest duszno. Wentylacja wydaje się słaba, jakby brakowało świeżego powietrza, i to jest ta część, która naprawdę mi doskwiera.

Zwłaszcza przy kasach czuję, jak pot leci mi po plecach, koszulka robi się wilgotna i nic się na to nie poradzi. Miewam bóle głowy. Robię się ociężały i szybko się męczę. W upale cała zmiana jest po prostu trudniejsza.

Jedno zauważyłem: chłodnia to ulga, nie udręka. Niektórzy nie znoszą wchodzić do chłodni czy mroźni, ale u mnie jest odwrotnie. Gdy przegrzeję się na hali, kilka minut w chłodzie i czuję się zauważalnie lepiej. To coś mówi — problemem naprawdę jest to, że jestem przegrzany, a schłodzenie szybko to naprawia.

I wtedy niby mam iść trenować. No i owszem — w upale, po takiej zmianie, sesja idzie gorzej. Wyraźnie gorzej. Mam mniej siły, szybciej się męczę, a motywacja, żeby w ogóle iść, jest niższa. Wszystko naraz. Przyjść już ugotowanym, już wykończonym, to nie jest dobry punkt startu do dźwigania ciężarów — a udawanie inaczej nic nie da.

To jest szczere sedno: dla pracownika fizycznego latem wrogiem Twojego treningu nie jest ciepła siłownia. To że docierasz na siłownię bez niczego w zapasie, bo dzień już to zabrał w upale.

Oto rzecz, która zrobiła prawdziwą różnicę, i wcale nie jest sztuczką z siłowni. To, co robię między zmianą a siłownią.

Jeśli zrobiłem poranną zmianę w upale, nie mogę iść prosto na trening — nie ma sensu, nie mam nic do dania. To, co muszę zrobić najpierw, to zregenerować się w chłodzie. Idę do domu, włączam klimatyzację i porządnie odpoczywam — najlepiej śpię ze dwie godziny. Jeśli to pominę, jeśli nie pozwolę sobie schłodzić się i zregenerować, iść na siłownię nie ma sensu. Ale jeśli wezmę przynajmniej te dwie godziny odpoczynku w chłodzie, czuję się później dramatycznie lepiej — i wtedy sesja idzie całkiem nieźle.

To cały sekret, i nie jest efektowny: nie da się trenować na wierzchu upału, ale da się trenować po zregenerowaniu się z niego. Schłodzenie i odpoczynek nie są latem opcjonalnym dodatkiem — dla pracownika fizycznego są tym, co w ogóle czyni trening możliwym.

Dwie mniejsze rzeczy zmieniają się u mnie latem, obie warte wspomnienia.

Jedzenie robi się lżejsze, czy to planuję, czy nie. W upale po prostu nie mam apetytu na ciężkie posiłki, więc naturalnie jem lżej. To w porządku — nie walczę z tym — ale warto mieć to na uwadze, jeśli jesteś na masie, bo upał potrafi po cichu obciąć Ci to, co jesz, bez Twojej decyzji.

Picie liczy się bardziej, niż czasem pamiętam. Robię się bardziej spragniony, oczywiście, ale prawdziwa rzecz to co się dzieje, gdy to zaniedbam. Jeśli zaniedbam picie, nie zawsze od razu dramatycznie padam — zamiast tego po prostu czuję się kiepsko, przegrzany, ogólnie nie w formie, co pewnie jest wkradającym się lekkim odwodnieniem. A gdy zmuszam się, żeby pić więcej, nawet gdy specjalnie nie mam ochoty, czuję się dzięki temu lepiej. Więc w upale piję więcej celowo, nie tylko gdy jestem spragniony.

• Problemem jest zmiana, nie siłownia. U pracownika fizycznego trening latem cierpi, bo przychodzisz już przegrzany i wykończony po pracy w upale — mniej siły, szybsze zmęczenie, niższa chęć. To normalne, nie słabość.
• Schłodź się i zregeneruj przed treningiem. To ta jedna rzecz, która u mnie działa: wejdź w chłód, odpocznij, najlepiej prześpij ze dwie godziny. Trenuj na wierzchu upału, a nie ma sensu; trenuj po zregenerowaniu się z niego, a idzie dobrze.
• Pij celowo i szanuj prawdziwe objawy upału. Pragnienie jest opóźnione względem potrzeby, więc pij więcej świadomie — poczujesz się dzięki temu lepiej. A prawdziwe przegrzanie to sprawa zdrowia, nie tylko formy; wiedz, kiedy przestać, zamiast przeć dalej.